دسته ای گل...              

 دسته ای عشق تو را چیده ام از خویش ببین

 به خداوند بزرگ

  که من از رویش یک عشق دلم خسته نشد

 گفته بودم که دلم عاشق چشمان تو است

 مثل یک عابر هر روزه ان کوچه بن بست

 کاش می امدی از دورترین فرصت خویش

سر ساعت ...

کنج یک گوشه خلوت

                      دم ظهر...

                           که به دیدار تو اینگونه شکستم

مثل یکبارگی مرگ

 بی خبر منتظر لحظه امدنت

من کنار دل تنهایی خویش

تا نشستم...

                                      خوب نیست!

                                      ساعتم با خبر از حادثه ای داغ

                                      کار خود می کند اه...

                                      میگذرد

شاخه گل منتظر است.

 دل من شاید

به جهنم دل من...

حیف گل نیست؟

گفته بودی که دلت عاشق نیلوفر ابی است هنوز...

ما شبی دست بر اریم و دعایی بکنیم

                                                   غم هجران تو را چاره ز جایی بکنیم...

ببخش اگر نمی گویم :"کلاغ"

تا سنگت به سینه ام نخورد!

چه کسی گفت :"مترسک"

وقتی کلاغ ها یکی یکی از روی رودخانه پریدند،

و من خوابم گرفت...

نوک زبان من سنگ گیر کرده بود،

وقتی تف کردی

و دهن به دهن خواب هایم گشتی.

به خاطرت

ت

وی دهان مترسکم زدم

سنگین تر از این حرف ها بود

_که می زدی_

چهل امی را هم شمردم

توی خواب مرده بود.

□

گفت:"بمیر"

تا باور کنم زنده ام

مردی که از روی کلاغ ها هم می پرید.

گفتم:

 همه چیز خوابی است که پریده ام

گفتم:

"من" وجود ندارد

"تو " فقط چیزی برای گفتنی.

باشد که قبول افتد تحفه این ناچیز

                                                                                               الاحقر سرداردرگاهی